Með krús í hendi ég sat eitt sinn, þá settist lóa við gluggann minn
Þetta vísuupphaf á aldeilis vel við mig í dag þar sem ég sit með þessa hrikalega sætu kaffikrús við gluggann og heyrði einmitt í lóunni áðan. Krúsin góða er gjöf frá frábærum samstarfskonum mínum á Hofi og um leið og kaffið yljar kroppnum yljar hugsunin um þær sálinni.
Ææ, hvað það er skrýtið að vera hættur á Hofi! Ég fór loksins í vikunni og kvaddi fólkið mitt þar formlega. Átti yndislega stund með börnunum og var leyst út með svo fínum gjöfum að ég var hálf miður mín.
Í dag er þar opið hús og ég læt mig auðvitað ekki vanta.
Seinni partinn á svo að storma í dekur í Bláa lóninu með nýju samstarfsfólki - Ummm...
Og ritgerðin fékk lokayfirhalningu í gærkvöldi yfir rauðvíni og ostum. Já, maður kann nú að gera sér tilefnin til að hafa það kósí :) Annars hefur þetta samstarf okkar skólasystra verið svo ánægjulegt í þessum tveimur verkefnum að við verðum sennilega að halda áfram að hittast öðruhverju.
En nú yfir og út í sól og sumarblíðu.
