Sweet sixteen

Miðlungurinn minn 16 í dag - fyrsti bílatíminn - fyrstu jakkafötin og minn maður náttúrulega BARA flottur.

Og húsmæðra-vinnu-námsorlof framundan. Glasgowferð með Trukkunum, legg ekki meira á ykkur en HRIKALEGA HELD ÉG AÐ ÞAÐ VERÐI GAMAN.

Villuráfandi og skjálfandi

Hve bilaður getur maður verið???
Haldiði ekki að ég hafi bara týnst í Hafnarfirðinum í gær - eða öllu heldur nótt.
Eftir þetta líka notalega kvöld og spjall hjá henni Birnu, vinkonu minni í Áslandinu, rataði ég ekki til baka! Ætlaði sömu leið og alltaf - framhjá kirkjugarðinum - en fann ekki leiðina inn til Reykjavíkur. (??????) Beygði á röngum stað út úr hringtorginu - snéri við - fór tvo hringi í hringtorginu en valdi svo þann kost sem mér fannst skárstur og keyrði alla leið í miðbæ Hafnarfjarðar til að komast út úr bænum. Þvílíkt rugl!!!!!!!!!!

En heim komst ég í kulda og frosti sem var og er næstum því jafn mikið inni hjá mér og úti. Hér er greinilega eitthvað ekki eins og á að vera. Fyrstu 1 - 2 ofnar eftir inntakið hitna en svo ekkert meir og bévuð orkuveitan hafði engan tíma til að sinna okkur í dag - sögðu að allir væru að kvarta, svo ég mátti standa hér í lopapeysu og ullarsokkum við að ganga frá þvotti áðan - fékk samt smá yl af straujárninu :)

Að lokum þessi sena sem kom upp í leikskólanum í dag:
Þrjár stelpur voru að leika sér - skiptust á að vera fréttamenn - höfðu búið sér til púlt úr leikfangakassa og töluðu í sívalan trékubb.
Þegar röðin kom að einni þeirra sagði hún "Það voru menn (hugsar) æ, hvað heita þeir?? Þeir eru í svona búningum eins og riddarar. (Man svo) Já, hermenn! ( Mundar trékubbinn eins og hljóðnema og segir ábúðarmikil ofan í hann) Það voru hermenn að skjóta fólk í Írak" !!!!!

Svo hve léttvægt er það þá ekki að vera bara villuráfandi eða skjálfandi.

Kom ég þar að kveldi...

... Þessa þulu, Theodóru Thoroddsen, léku börnin "mín" í leikskólanum í gær í tilefni dags íslenskrar tungu. Og þau voru svooo flott...: Kerlingin við eldinn, ferðalangurinn, hesturinn, Ægir karl með yggldar brár og úfið skegg á vöngum og dætur hans með hrímhvítt hár... Og hin börnin í leikskólanum líka - öll svo flott og stolt og flink - sungu eða léku leikrit.

Og svo kyngdi niður snjó og bílar sátu þvers og kruss en það stoppaði ekki leikskólakennara í að stútfylla salinn í Gerðubergi til að fjalla um kjaramálin. Sumir voru hátt í klukkutíma á leiðinni en komu þó. Það sýnir sennilega að mikill hugur og mikil þörf knýr okkur áfram í kjarabaráttunni.

Beta, fjallatröll, kom svo og sótti okkur Særúnu etir fundinn og við stormuðum á kóræfingu. Alltaf notlegt að byrja að æfa jólalögin. Mér varð þó hálfbrugðið vegna þess að búið væri að gera eina lagið í veröldinni sem mér finnst VERULEGA LEIÐINLEGT að jólalagi - Sko, mér finnst yfirleitt engin lög leiðinleg - nýt þess yfirleitt að syngja nánast hvað sem er... en að "þá stundi Mundi, þetta er nóg, þetta er nóg" geti orðið jólalag, sló mig eiginlega alveg út af laginu - í orðsins fyllstu merkingu.

Dagurinn í dag hefur svo farið í það, jöfnum höndum, að horfa á þetta fallega vetrarveður og snjótittlingana að snæðingi og stúderingar á könnunaraðferðinni og þeirra áherslna sem hún krefst varðandi stjórnun skóla. Skemmtileg pæling og alltaf kemst ég betur og betur að því hvað þessi aðferð er frábær í kennslu ungra barna.

Afmæliskveðjuna fá þau frændsystkini mín: Axel Ingi sem átti afmæli á mánudaginn og Hrönn sem á afmæli á morgun. Til hamingju krakkar!

Tónleikarnir í Langholtskirkju tókust svona líka glimrandi. Eitt og annað varð reyndar ekki alveg eins og til stóð en hver tók svo sem eftir því. Það er ótrúlega gott að syngja í þessu húsi og ekki þótti mér verra að geta rifjað upp gamlar stundir þarna.

Þegar ég var 8 ára, lét hún móðir mín mig byrja í litlum barnakirkjukór hjá séra Árelíusi sem var gamall fjölskylduvinur frá því að hann var barnakennari í Hólminum og amma Sesselíja brenndi fyrir hann eina plötu af smákökum fyrir hver jól. Honum þótti þær svo góðar svolítið brenndar.
En allavega, byrjaði ég 8 ára í þessum kór og eftir nokkur skipti fór Árelíus þess á leit við mömmu að ég syngi einsöng með kórnum. Mamma sagði auðvitað já en ég var ekki eins hrifin. Elskaði reyndar að syngja en fór grátandi upp að altarinu í fyrsta sinn sem ég þreytti þessa prófraun. Kannski hefur Árelíus minn grátið með mér, ég man það ekki, en allavega studdi hann mig svo þetta varð ekki erfiðari reynsla en svo að næstu tvö árin tók ég þetta hlutverk að mér í barnamessunum og sennilega á ég þeim mömmu og Árelíusi það að þakka að mér hefur aldrei síðan þótt neitt sérstakt tiltökumál að standa frammi fyrir hópi fólks.

Og í gær voru þau í huga mér og ég söng þeim til heiðurs umvafin þessum yndislegu konum í Léttsveitinni. Ég veit að það geislað af þeim öllum og sennilega hefur ekki hvarflað að nokkrum í salnum að í hópnum væru konur með hálfgróin brákuð bein; konur að glíma við veikindi og aðrar með slæma verki. Þær skiluðu allar sínu með glans og mér finnst innilega vænt um þær allar og er stolt af að fá að tilheyra þeim.

Afmæliskveðjuna fær svo hún Kristín mágkona mín: Innilega til hamingju með daginn og láttu nú 'liðið' stjana við þig!

Afmæli á afmæli ofan

Kóræfing í gær í Langholtskirkju og konan svolítið svona óörugg á textum og einstaka tónum - en það reddast nú allt með hjálp góðra kvenna - söngurinn hljómaði allavega vel í kirkjunni og mér finnst prógramið skemmtilegt. Svolítið tregafullt og það höfðar alltaf til mín. Held að það hafi verið Bimba sem sagði að nú ætti Léttsveitin að heita Tregasveitin :)

Daginn í dag byrjaði ég á að skreppa niður í vinnu til að sækja þangað námsbók sem ein samstarfskona mín ætlar að lána mér. Það var grenjandi - og þá meina ég grenjandi - rigning og myrkur og rúðuþurrkurnar alveg að syngja sitt síðasta svo ég rýndi út og treysti, held ég, meira á guð og gæfuna en eigin ökuleikni. Og þau voru mér hliðholl þ.e. guð og gæfan því á áfangastað komst ég klakklaust þrátt fyrir traffíkina. Kannski að ég skipti samt um rúðuþurrkur bráðlega.

Eftir kaffisopa með Gróu inni á deild renndi ég mér í kirkjugarðinn í Fossvogi til að setja kertaljós á leiði þeirra mömmu, pabba og Ingibjargar í tilefni af því að í dag hefði gamli maðurinn átt afmæli og Ingibjörg þann tólfta. Hugsa sér, pabbi karlinn hefði orðið 85 ára í dag og kertaljósið á heimilinu í dag er honum til heiðurs. Hann var hreint ólýsanlegur og frábær karl, hann faðir minn og ef ég væri betri penni en ég er vildi ég skrá sögu hans. Annars er varla hægt að tala um hann sem karl þar sem hann varð bara 59 ára. Við áttum bara 17 ár saman en það voru frábær ár og ég held að við höfum bara nýtt þau vel. Því segi ég það - elskurnar mínar nýtiði tímann vel það er aldrei að vita hvað hann verður langur.

Og úti í Senigal er lítil stúlka að halda upp á 8 ára afmælið sitt í SOS þorpinu sínu - skemmtileg tilviljun að hún eigi sama afmælisdag og pabbi . Ég vona að henni hafi borist afmæliskortið í tíma og að hún kunni að meta glansandi límmiðana og litlu litabókina sem fengu að fljóta með.
Þegar hún varð 5 ára sendi ég veglegan pakka, bæði til hennar og til samnýtingar í þorpinu, en það var svo hræðilega dýrt undir hann að ég held að svoleiðis glaðningur fari ekki nema í mesta lagi á 5 ára fresti. Enda veit maður aldrei hvort þetta kemst á áfangastað og hvað það kostar svo að fá pakkann afhentan þarna úti.

Ég ætlaði að vera hrikalega dugleg að læra í ALLAN dag en datt í að snurfusa hér í kringum mig (enda ekki vanþörf á) og er þess vegna rétt að setjast við núna. En nú er dagskráin líka: Kaffi, hringa sig upp í sófa, gjóa augunum á rigninguna og njóta þess að stúdera könnunaraðferðina (leikskólakennararnir vita hvað það er).

Á morgun eiga þær svo afmæli: Dódó (dó tvisvar eins og barnið sagði) mamma hennar Birnu vinkonu minnar sem verður 75 ára og hin bráðunga og yndislega María söngsystir mín (Guð, hef aldrei áður hugsað um þær í sömu andránni en sé núna hvað þær eru áþekkar - ótrúlegt). En allavega fá þær báðar afmæliskveðjur. Njótið dagsins stelpur mínar!!

Takk ljósin mín fyrir hlýjar kveðjur í gær. Alltaf voða gaman að vera afmælisbarn - eiginlega alveg réttnefni að segja afmælisbarn því maður verður svolítið barnslega glaður yfir öllum sem hugsa til manns og hafa fyrir því að hringja eða senda kveðju. Takk öll.

Eins og Grettla mín bendir á í sínu bloggi er þessi mánuður og reyndar næsti líka, mikil afmælismánuður allt um kring. Í dag fagna tvær góðar, litríkar og skemmtilegar persónur stórafmælum. Hörður vinur okkar telur 40 árin í dag og Silla fagnar hálfri öld (sem er reyndar lygasögu líkast og í henni sannast hvað aldur er afstæður) Innilega til hamingju bæði tvö og njótið dagsins!

Annars er ég upp á náð og miskun annarra komin varðandi það að geta bloggað þessa dagana þar sem skjárinn á nýju tölvunni minni datt út í gær. Hún er komin í viðgerð - óvíst hve lengi - bæði vegna skjásins og þess að enn á eftir að skipta um lyklaborð :(

Ég vaknaði við þennan líka flotta karlakórasöng eldsnemma í morgun. Það er mikið sem þeir leggja á sig þessir karlar mínir til að gleðja gömlu konuna :) Og ég fékk m.a. þessa líka fínu skó sem komu mér gersamlega á óvart en smellpössuðu svona líka! Og drengirnir lögðu drög að tómstundaiðju elliáranna:)
Plön dagsins eru einfaldlega að vera í sæmilega góðu sambandi við afmælisbarnið í dag.

Annars verður hugurinn hjá fjölskyldu Önnu Pálínu sem verður borin til grafar í dag. Mikið hvað sumt fólk gefur manni mikið án þess að maður þekki það nokkuð. Útgeislun og söngur þessarar frábæru konu mun lifa í minningunni og hér er á bæ mun loga kertaljós henni til heiðurs og minningar í dag.

Ég á mikið undir öðru afmælisbarni dagsins þar sem hún hefur á valdi sínu að gera mig að langafasystur, ég endurtek lang-afa-systur, innan fárra ára. Nema Karl bróðir hennar verði fyrri til.
Allavega fá þau bæði hlýjar afmæliskveðjur yngismærin Íris sem er 18 ára í dag og ljúflingurinn hann Sölvi. Eftir tvö ár halda þau sennilega saman upp á stórafmælin sín.

Verkefni dagsins er annars að leysa úr hnútnum sem myndaðist í maganum í gær og koma allavega verkefninu að mestu leyti frá í dag. Nú svo ætla karlmennirnir á heimilinu að bjóða mér út að borða í kvöld svo það stefnir í bæði notadrjúgan og ljúfan dag.

Undin tuska með hnút í maga!

Mikið sem maður getur verið eins og undin tuska eftir 7 stundir á skólabekk. Og hnútur í maganum - næg verkefni framundan - klára vekefni í þessari viku og byrja á ritgerðinni.
Við áttum að vera búin að forma rannsóknarspurninguna, í dag, sem verður uppistaðan í ritgerðinni. Mín spurning er mjög skýr: "Um hvað á ég að skrifa"???

Afmælisbarnið er Gróa sem fagnar 35 árum í dag. Hún fékk flottan afmælissöng í gegnum símann frá barnahópnum og hún fær auðvitað afmæliskveðju dagsins.

Skóli á morgun - leti í kvöld!

Jólagjöfin í ár??

Vísir 04. nóvember
Inneignir í lýtaaðgerð í jólagjöf
Inneignarnótur hjá lýtalæknum eru orðnar vinsæl jólagjöf í Bretlandi. Þarlendir lýtalæknar hafa vart undan eftirspurninni eftir færri hrukkum, stærri brjóstum og þrýstnari vörum fyrir jólin og hafa því brugðið á það ráð að selja gjafmildum eiginmönnum, vinum og ættmennum inneignarnótur í lýtaaðgerðir. Algengast er að inneignarnóturnar séu á verðbilinu fimmtíu til eitt þúsund sterlingspund og telja margir Bretar það ekki hátt verð fyrir fallegri og hamingjusamari maka, dóttur, son eða jafnvel góðan vin.

Ja, hérna hér...
Undarleg skilaboð til vina og ástvina sem felast í slíkri gjöf.
Ég ætti samt kannski að panta eina slíka og athuga hvort ekki má sneiða aðeins af þessum fullvaxta "tuddum" sem ég ber svo þeir nálgist svona venjulega kálfa á fólki.
Það var eiginlega óborganlegur svipurinn sem kom á afgreiðslukonurnar í skóverslununum um daginn þegar ég var að reyna að koma mér í upphá "kálfabreiddarstöðluð" stígvél. Þær reyndu mjög að halda andlitinu en urðu að játa það sem ég var búin að reyna að segja þeim þ.e. að ég er ekki með kálfa heldur tudda.

Að lokum afmæliskveðja til afmælisbarna dagsins sem eru þær Lilja og Hulda samstarfskonur mínar.

Smekklegur eiginmaður

Mikið lifandi skelfing sem ég á smekklegan og umhyggjusaman eiginmann! Enn eitt árið stóð þessi elska frammi fyrir því erfiða verkefni að velja afmælisgjöf handa eiginkonu sinni. Og þetta árið lukkaðist þetta svona glimrandi vel hjá honum. Hann fjárfesti í þessum líka dásamlegu skóm til að prýða fætur hennar. Hann fékk auðvitað til liðs við sig sinn helsta ráðgjafa í öllum mikilvægum málum til að sinna þessum innkaupum og hann (þ.e. ráðgjafinn) fór við annan mann (með kvenlegt innsæi) í skókaupin í gær. Svo heppilega vildi til að fætur afmælisbarnsins vorum með í för þar sem þeir tilheyra víst meintum ráðgjafa svo tryggt er að gjöfin muni passa vel. Ráðgjafinn tók svo að sér að prufukeyra gjöfina í gærkvöldi og er þess fullviss að hún muni koma verulega á óvart og vekja mikla lukku á afmælisdaginn í næstu viku.

Annars mikil afmælishrina framundan og við byrjum á Gerði í dag: Til hamingju með daginn Gerður :)