Námskeiðsdagur í vinnunni í dag. Engin börn en fullt af fróðleik. Það verður mjög spennandi að fara í þetta þróunarverkefni og æfa sig í að ná því fram hvað börnunum finnst um leikskólann. Ótrúlegt hvað hægt er að „hlusta“ á mismunandi hátt. Láta þau taka myndir af því sem þeim finnst skemmtilegt, gera þau að leiðsögumönnum um leikskólann og margt, margt fleira. Já, hlakka sannarlega til að takast á við þetta.

Ég bíð spennt eftir því að heyra hvaða nafn litli prinsinn í Vestmannaeyjum fær um helgina og treysti því að Elísabet hafi samband um leið og barnið hefur verið ausið vatni.
Annars er varla hægt að tala um litla prinsinn þó hann sé bara tveggja vikna þar sem hann sló öll stærðarmet fjölskyldunnar sem þó voru bara ansi góð fyrir. Pilturinn var 20 merkur og 60 sentimetrar. Hugsið ykkur 60 sentimetrar! Björn minn var reyndar rúmar 20 merkur en ekki nema 57 sentimetrar. Þetta er náttúrulega ekkert vit að vera að eiga svona stór börn en við erum öll frekar öfgafull í þessari fjölskyldu og það birtist trúlega bara líka í þessu.

Yfir og út í bili – ætla að vita hvort ég get ekki platað kallinn í bíó. Ár og öld síðan við fórum síðast.

Umm, ég hef verið að hlusta á geisladiska með yndislegri söngkonu, Evu Cassidy, sem mér voru færðir og ég er alveg heilluð. TAKK FYRIR MIG !

Hrikalegt þegar maður þarf að kaupa skó á allar þrjá hrúta heimilisins í einu. Allt í einu vantaði þá alla innanhúss íþróttaskó svo ég stormaði með alla hjörðina í Intersport og gekk út með þrenna skó. Og þvílíkir skankar á þeim drengjunum. Afgreiðslufólk horfir bara á mann þegar maður biður um númer 46, enda ekki nema von. Þetta er eins og að vera með gúmmbjörgunarbáta í forstofunni. Og þegar sá yngsti er kominn upp í 39 þá liggur við að það þurfi að byggja við forstofuna þegar allur flotinn er í höfn.

Jæja, þarf að fara að bera allar svunturnar út í bíl fyrir æfinguna í kvöld. Vona sannarlega að þær komi til með að falla í kramið. Svo þarf ég að finna til nótur því Jóhanna biður um að konur komi með jólabækurnar. Ég hlakka ótrúlega til að fara að dusta rykið af öllum fallegu jólalögunum. Vona að gamlir vinir eins og Jólin hennar Jórunnar og Fyrstu jól nöfnu minnar Þorbergsdóttur verði á dagskránni þó alltaf sé auðvitað líka gaman að læra ný lög.
Annars er Særún farin að telja niður dagana til jóla, í vinnunni. Þeir munu vera 56.
Umm, ég er alveg ákveðin í að njóta jólaundirbúningsins í botn núna þegar engin próftörn og skólaannir eru til að fanga alla athygli og tíma. Dí, ég hef aldrei áður verið farin að hlakka til jólanna í október – Maður er náttúrulega ekki í lagi.

Scola cantorum og Trukkarnir

Ég er enn í sjöunda himni eftir alveg frábæra tónleika Schola cantorum í gær. Fannst ég á köflum vera komin til himna og vona sannarlega að svona söngur gleðji hlustirnar þegar þangað kemur. Trúi í raun ekki öðru. Nú er bara að róa að því öllum árum að maður lendi á réttum stað þegar þar að kemur. Eða hvaða söngur skyldi bíða manns í neðra? Æ, æ, held ég vilji ekkert komast að því svo ég verð bara að vanda mig við að vera góða stúlkan!!

Annars var mjög gott að komast í vinnuna í dag og að ég tali nú ekki um jógað seinni partinn. Eftir að hafa andað, ómað, teygt mig, fett og brett er ég sannarlega til í að hitta Trukkana mína í kvöld – þennan óviðjafnanlega saumaklúbb. Kvöld með Trukkunum er ávísun á hlátur, hlátur og meiri hlátur á milli þess sem öll málefni á milli himins og jarðar eru krufin niður í kjölinn. Vinn svo bara á magaharðsperrunum á morgun með nýjum teygjum og beygjum.

Yfir og út.

Mikið hefur þetta verið yndislegur laugardagsmorgunn. Svaf til níu, sem er eiginlega mjög sjaldgæft, vaknaði endurnærð og fann hvernig ég er öll að hressast.
Skrítið að þegar maður er hundslappur þá langar mann svo til að vera duglegur og skúra, skrúbba og bóna allt í kringum sig en getur það ekki fyrir sleni. Svo þegar maður er hress þá er þetta það síðasta sem maður nennir að gera. Altént ákvað ég að njóta morgunsins í botn og hreiðra um mig fyrir framan snarkandi arininn og stúdera fræðin mín; áhugavert efni um það hvernig börn geta tekið þátt í að meta leikskólastarfið en við erum að fara af stað með þróunarverkefni um þetta efni á Hofi. Hlakka til!

Ég renndi líka augunum yfir aðeins yfir kafla um Rómverja til forna, með Birni Loga, en hann á að skrifa ritgerð um þá um helgina.
Rosalega sem maður hefur verið á fræðilegu nótunum í morgun.
Hef þó líka aðeins tekið í gítarinn og æft lag vikunnar (átti reyndar að vera í síðustu viku) Læðumst hægt um laut og gil. Ekki er nú spilamennskan sérlega merkileg en mér finnst þetta gaman. Krakkarnir, á deildinni minni, setja mér fyrir eitt lag á viku til að æfa heima og ég skila því svo af mér á fimmtudögum. Og nú eru þetta orðin ein 8 lög, reyndar öll mjög einföld, en við höfum gaman að þessu, bæði ég og krakkarnir og það er fyrir mestu.

Annars hef ég verið að hugsa til Sillu í morgun og vona að þau hjón hafi átt virkilega góðan dag í gær. Frábært að trilla sér bara svona til borgardómara og láta pússa sig saman.
Ég vona samt að þau hafi ekki hitt á einhvern ungan skólapilt eins og við Sveinn forðum. Það var eitthvað hálf skrítið að standa frammi fyrir kornungum drengstaula í hempu sem las okkur pistilinn. Samt var þetta notaleg stund og enginn viðstaddur nema Gunnar Ingi og Snorri sem voru bara 6 ára og 1 árs.
Ég hugsa nú stundum til þess að þetta hafi verið eigingirni í okkur að leyfa ekki einu sinni mömmu og tengdó að taka þátt í þessu. En þetta var eitthvað sem við ákváðum þá og við það situr þó mér finnist stundum ég eiga eftir að fara með kallinn fyrir prest...

Jæja þá eru síðustu glæðurnar kulnaðar í arninum og best að fara að átta sig á því hvað mig vantar í laugardagspitsurnar og sunnudagasteikina á morgun.
Umm, það verður meira að segja skemmtilegt að fara út í búð eftir inniveruna síðustu daga.

Læt hér fylgja með uppskrift að matarmiklum pitsubotnum en hér eru gerðar þrjár vænar pitsur á hverju laugardagskvöldi - Believe it or not.

12 dl brauðhveiti
6 tsk þurrger
1 1/2 tsk salt
6 dl volgt vatn
3 msk ólívuolía

Og úr því að maður er byrjaður á þessu þá er uppáhalds ofanálegg okkar hjóna eftirfarandi:

pitsusóa (oftast bara Hunts)
vel af pitsaosti
krydda meðchili pipar, svötum pipar og oregano (helst fersku)
2 -3 marin hvítlauksrif
pepperoni og ólívur eða skinka og ananas
saxaður laukur
paprika
ferskir sveppir


Einfalt, hefðbundið en ótrúlega gott.

GUVUÐ OG SILLA OG JOHN SKRUPPU BARA OG GIFTU SIG.

Þetta fólk kann sannarlega að gera sér dagamun.

tIL HAMINGJU:)

Já ég ákvað að breyta slóðinni inn á þetta pár mitt þar sem það skrifast víst alfarið á mig persónulega en ekki aðra íbúa þessa húss. Og núna er sá flutningur afstaðinn - þeir verða trúlega ekki auðveldari - bara ýta á takka. Hugsa að Maríu þyki þetta léttir flutningar.

Munið þið hvað allt var auðvelt og einfalt í den? T.d. að kaupa sér ís - bara með eða án dýfu. Nú er allt svo mikið flóknara.
Áðan bönkuðu tvær ungar stúlkur hjá mér að selja klósettpappír þar sem þær ætla í ferð til Bretlands með félagi sem þær eru í. Ég hugsaði auðvitað til allra Léttsveitarsvuntanna í bílskúrnum og var fljót að segja já. En, nei, nei , þá byrjaði ballið: „Mjúkan, miðlungsmjúkan eða harðan? 26 blöð, 40 blöð“ (eða var það kannski rúllufjöldinn?).
Eftir miklar bollaleggingar við vesalings stúlkurnar um það hvað hentaði svona ofvaxinni miðlungs fjölskyldu í Grafarvoginum varð miðlungsmjúkur ofan á. Síðan var að gefa upp allar persónulegar upplýsingar sem stúlkan skráði samviskusamlega niður og ég fylgdist samviskusamlega með - sem betur fer - því haldiði að hún hafi svo ekki krossað við HARÐAN. Já, nú á fjölskyldan vökulu og samviskusömu auga mínu það að þakka að þurfa ekki að nota sandpappír á þann óæðri fram til jóla.

Blogg flutt af eldri síðu:
[ fös. okt. 24, 01:54:21 PM | Ingibjörg Gunnlaugsdóttir | edit ]
Nú er hann Gunnar minn búinn að stjana við sjúklinginn móður sína og sækja Léttsveitarsvunturnar til Sillu. Þær koma ótrúlega vel út og koma örugglega til með að rjúka út eins og heitar lummur. Ég hlakka allavega til að skarta einni og er ákveðin í að eiga bæði rauða og svarta til skiptanna. Nú svo er ekki verra að geta haft kallinn með svuntu líka þegar við dundum okkur saman í eldhúsinu.

[ fös. okt. 24, 01:22:50 PM | Ingibjörg Gunnlaugsdóttir | edit ]
Til hamingju með daginn
Æ, æ, ekki bauð heilsan alveg upp á það að takast á við erilsamt leikskólalífið í dag.
Hóstinn og hnerrarnir eru enn að hrjá mig og þetta andstyggilega máttleysi. Ég er nú samt að skríða saman og er laus við beinverkina og skjálftann (svitaköstin tilheyra líklega aldrinum).
Annars kann ég ekki að vera veik í marga daga – hef ekki verið það í mörg ár. Gærdagurinn var hræðilegur og ég var nánast lögst í þunglyndi – vorkenndi sjálfri mér hræðilega þangað til mér varð hugsað til allra þeirra sem takast á við heilsuleysi allan ársins hring og æðrast ekki. Nei, góða mín ekkert væl meir.

En annars til hamingju með daginn stelpur. Munið þið kvennafrídaginn? Þá stóð maður smástelpa og hélt í höndina á mömmu innan um allar þessar konur sem flyktust í bæinn og stóðu saman - í orðsins fyllstu merkingu.
Meira að segja mamma sem ekkert vissi verra en kröfugöngur og álíka uppá komur. Var samt auðvitað sannur feministi í gegn.
Annars held ég að þó ekki hafi nóg unnist í launajafnrétti þá hafi margt gerst í öðrum málum. Og það erum við konur sjálfar sem höfum stigið þau skref. Sjáið t.d. allar konurnar sem eru að afla sér menntunar, komnar á miðjan aldur.
Mér finnst ég umkringd frábærum, vel gefnum konum sem hafa fulla trú á eigin getu. Þetta eru konurnar sem vinna með mér, syngja með mér, voru með mér í Háskólanum og að ég tali nú ekki um gullmolana sem eru með mér í saumaklúbbunum. Allt konur sem hafa svo margt til málanna að leggja, sjá hlutina svo kristalskýrt og leggja alltaf út frá hinum mannlegu hliðum. Þær eru allar frábærar og hljóta að ná því einhvern daginn að breyta heiminu. Hægt og sígandi.

Áfram stelpur.

[ fös. okt. 24, 02:19:49 PM | Ingibjörg Gunnlaugsdóttir | edit ]
Æ, æ, ekki bauð heilsan alveg upp á það að takast á við erilsamt leikskólalífið í dag.
Hóstinn og hnerrarnir eru enn að hrjá mig og þetta andstyggilega máttleysi. Ég er nú samt að skríða saman og er laus við beinverkina og skjálftann (svitaköstin tilheyra líklega aldrinum).
Annars kann ég ekki að vera veik í marga daga – hef ekki verið það í mörg ár. Gærdagurinn var hræðilegur og ég var nánast lögst í þunglyndi – vorkenndi sjálfri mér hræðilega þangað til mér varð hugsað til allra þeirra sem takast á við heilsuleysi allan ársins hring og æðrast ekki. Nei, góða mín ekkert væl meir.

En annars, til hamingju með daginn stelpur. Munið þið kvennafrídaginn? Þá stóð maður smástelpa og hélt í höndina á mömmu innan um allar þessar konur sem flyktust í bæinn og stóðu saman - í orðsins fyllstu merkingu.
Meira að segja mamma sem ekkert vissi verra en kröfugöngur og álíka uppákomur. En auðvitað feministi í gegn.

Annars held ég að þó ekki hafi nóg unnist í launajafnrétti þá hafi margt gerst í öðrum málum. Og það erum við konur sjálfar sem höfum stigið þau skref. Sjáið t.d. allar konurnar sem eru að afla sér menntunar, komnar á miðjan aldur.
Mér finnst ég umkringd frábærum, vel gefnum konum sem hafa fulla trú á eigin getu. Þetta eru konurnar sem vinna með mér, syngja með mér, voru með mér í Háskólanum og að ég tali nú ekki um gullmolana sem eru með mér í saumaklúbbunum. Allt konur sem hafa svo margt til málanna að leggja, sjá hlutina svo kristalskýrt og leggja alltaf út frá hinum mannlegu hliðum. Þær eru allar frábærar og hljóta að ná því einhvern daginn að breyta heiminu. Hægt og sígandi.

Áfram stelpur.

[ fim. okt. 23, 08:31:05 PM | Ingibjörg Gunnlaugsdóttir | edit ]
Að bíta í sápu!
Ótrúlegt hvað maður þarf alltaf að prófa alla hluti. Þegar ég var krakki var nóg að einhver segði: „Hver þorir að bíta í sápu“ og þá beit ég. Og nú er maður farinn að blogga.
Ég hef verið að fylgjast með nokkrum bloggurum, eins og Sillu og Jóhönnu og finnst ótrúlega skemmtilegt að kíkja inn og sjá hvað á daga þeirra hefur drifið, en verð fyrir miklum vonbrigðum þegar ekkert nýtt er þar að sjá, dögum saman. En nú er maður bara farinn að prófa sjálfur. Svo, elskurnar mínar, hér munuð þið fá innsýn í mitt hefðbundna líf. Það er reyndar óskaplega óspennandi þessa dagana. Einkennist bara af svitaköstum, skjálfta og beinverkjum, en svo bráir af manni á milli (svona 1/2 tíma eftir vekjatöfluna) og þá er ágætis afþreying að setjast við tölvuna.
Annars var ég nokkuð lengi að átta mig á að þetta var einhver flensufjandi sem var að hrjá mig - hélt jafnvel að ég sæti uppi með margra daga þynnku eftir ótrúlega skemmtilegar æfingabúðir, Léttsveitarinnar, um helgina. Æfingabúðirnar voru reyndar fyrst og fremst gefandi og gagnlegar en að loknu góðu dagsverki á laugardaginn fór maður að sulla í ýmsum guðaveigum. Allar þurftum við auðvitað að bjóða hver annarri upp á örlítinn drykk og allar þáðum við auðvitað drykki hinna, svo þegar upp var staðið hafði mannskapurinn innibyrgt ótrúlega fjölbreyttan kokteil. Kvöldið var samt einstaklega skemmtilegt og ekkert bólaði á hausverknum fyrr en á sunnudeginum.
Á mánudeginum hugsaði ég „andskotinn ég er orðin alltof gömul fyrir svona djamm - er í marga daga að dæla þessu í gegnum minn gamla kropp.“ Á þriðjudeginum var ég svo alveg fram að hádegi að fatta þetta með flensuna - manni er náttúrulega eitthvað farið að förlast þegar maður veit ekki hvort maður er þunnur eða með flensu!! Verst að missa að kóræfingu og jóganu auk þess sem ég hef áhyggur af því að ég sé ómissandi í vinnunni. Nei, auðvitað rúlla þær þessu upp án mín, en ég hugsa samt til Gróu sem verður að spjara sig ein eftir hádegi þangað til Vala kemur.
Jæja, kannski verður heilsan orðin nógu góð á morgun til að fara og takast á við krakkaskarann - Góður nætursvefn getur gert kraftaverk svo staðan verður bara tekin rétt fyrir kl. 7.00 í fyrramálið.

Er að hugsa um að færa bloggið mitt yfir á þessa slóð - sjáum til.